Scenariusz i reżyseria: Anna Zdrojewska, Claudia Snochowska-González Polska 2009, 59 minut Język: polski Zobacz stronę filmu
Film „Podziemne państwo kobiet” to obraz polskiej rzeczywistości, w której ustawa antyaborcyjna funkcjonuje tylko na papierze. Po raz pierwszy w Polsce na publiczną opowieść o osobistym doświadczeniu zdecydowało się 8 kobiet, które dokonały nielegalnej aborcji. W filmie wypowiadają się także czołowe działaczki ruchu pro-choice: Wanda Nowicka, Kazimiera Szczuka, Maria Jaszczuk, Ewa Dąbrowska-Szulc, Małgorzata Tarasiewicz, Katarzyna Bratkowska, Rebecca Gomperts i Kinga Jelińska. Premiera: 13 października, Kino Muranów.
Reżyseria Angie Young USA 2008, 50 minut Język angielski, polskie napisy Official Selection for Rosebud Festival 2009 Zobacz stronę filmu Trailer
“Projekt Wieszak”- tytuł tego poruszającego filmu dokumentalnego nawiązuje do narzędzi, których używały kobiety w stanach Zjednoczonych do przerwania niechcianej ciąży, kiedy zabiegi były tam nielegalne. Film uświadamia widzom, jak wyglądały realia życia amerykańskich kobiet przed 1973 rokiem, kiedy Sąd Najwyższy wyrokiem w sprawie Roe vs Wade zalegalizował aborcję. Reżyserka, powracając do motywu wieszaka, umiejętnie łączy opowieści z prywatnego życia rozmówczyń i opisy zmian politycznych, które wpływały na losy tych kobiet. Siłą filmu są wywiady przeprowadzone na przykład z Lorettą Ross z grupy Sister Song, Paris Hatcher z grupy SPARK oraz osobami pamiętającymi realia sprzed 1973 roku: lekarzami robiącymi aborcje, prawnikami, aktywistkami, ochotniczkami ochraniającymi kliniki… W filmie wypowiadają się też kobiety, które przerywały ciąże nielegalnie, lub miały bliską osobę, która to zrobiła. Niektóre opowieści o nielegalnej aborcji kończą się tragicznie. Dziś, mimo, że aborcja jest w Stanach legalna, jest nadal trudno dostępna, a gdzieniegdzie pojawiają się próby jej delegalizacji na poziomie stanu. Wieszak symbolizuje ból i niebezpieczeństwo, grożące kobietom, którym odmawia się dostępu do legalnego zabiegu. Opowieści kobiet urodzonych poza Stanami dają szansę na bardziej globalne spojrzenie na sprawiedliwość reprodukcyjną. Reżyserka zadbała też o odpowiednie streszczenie faktów na temat zdrowia reprodukcyjnego na świecie. Oprócz statystyk (od 600 000 do 800 000 kobiet na świecie umiera rocznie z powodu źle wykonanej aborcji) film opowiada o kilku mniej znanych faktach: na przykład o studenckiej sieci nielegalnych usług aborcyjnych JANE działającej przed 1973 rokiem i prowadzonej przez wolontariuszki; czy o tym, że amerykańska armia nie zapewnia żołnierkom opieki medycznej w zakresie aborcji, nawet jeżeli pełnią służbę w krajach, gdzie aborcja jest nielegalna (interesujący wywiad z kobietą, która zaszła w niechcianą ciążę w czasie misji militarnej).
Scenariusz i reżyseria Sarah Diehl Niemcy 2008, 50 minut Język: angielski i polski, angielskie napisy Nagroda dla najlepszego niemieckiego twórcy filmowego, Black International Cinema Festival, Berlin 2009 Zobacz stronę filmu Zdjęcia
W latach 90. w Polsce aborcja została zakazana w skutek rosnącego po upadku komunizmu wpływu Kościoła Katolickiego. Mniej więcej w tym samym czasie, po upadku apartheidu Republika Południowej Afryki zalegalizowała zabieg przerywania ciąży i zreformowała służbę zdrowia. Na film złożyły się rozmowy z działaczkami na rzecz zdrowia reprodukcyjnego, lekarkami i kobietami z obydwu krajów. Film ukazuje bezpośredni związek między prawną sytuacją kobiet a tym, czy ich głosy są słyszane. W polskim społeczeństwie i w mediach perspektywa kobiet została ukryta, jest niewidzialna; z kolei w Republice Południowej Afryki kobiety były zapraszane do parlamentu, aby opowiadać o problemach związanych ze sprawami reprodukcji. Film ilustruje paradoksy związane z wprowadzaniem praw dotyczących reprodukcji i aborcji i realną dostępnością zabiegu. W Polsce aborcja jest nielegalna, ale „w podziemiu”, za opłatą, stosunkowo dostępna. W Republice Południowej Afryki kobiety mają ogromne trudności z uzyskaniem legalnego zabiegu z powodu wrogiego nastawienia personelu szpitala. Tylko zmiana nastawienia do aborcji, antykoncepcji i zdrowia reprodukcyjnego może zapewnić kobietom bezpieczeństwo. Tymczasem każdego roku około 80 000 kobiet na świecie umiera w skutek źle przeprowadzonych aborcji.
Rozmówczynie (w kolejności pojawiania się): Wanda Nowicka – Federacja na Rzecz Kobiet i Planownia Rodziny, Warszawa Anna Lipowska-Teutsch - TIK Towarzystwo Interwencji Kryzysowej, Kraków Alicja Tysiac - zaskarżyła polski rząd o odmowę wykonania aborcji z przyczyn medycznych Marijke Alblas - lekarka, Kapsztad Nurrudin Farrah - pisarka z Somalii, żyje w Kapsztadzie Ida Frawces - pielęgniarka, Public Health Care Center, Atlantis Jane Harries - Women Health Research Unit, Medical School, Kapsztad Noluthando Ntlokwana - Woman Legal Center, Kapsztad Marion Stevens - Reproductive Right Alliance (RRA), Kapsztad Marieta de Vos - Mosaic Health Care Center for Women, Kapsztad
"Spójrz, jej oczy są szeroko otwarte" ("Regarde, elle a les yeux grand ouvertes")
reżyseria: Yann Le Masson, Nicole Grand Francja 1980, 80 min film w języku francuskim z polskimi napisami
MLAC (Mouvement pour la Liberté de l’Avortement et de la Contraception - Ruch na rzecz Prawa do Aborcji i Antykoncepcji), feministyczne stowarzyszenie, założone we Francji w 1973 roku, zrzeszało rzeczniczki planowania rodziny, aktywistki ruchu wyzwolenia kobiet oraz działaczki na rzecz zdrowia kobiet. Celem MLAC była pomoc kobietom, pragnącym dokonać aborcji w krajach, w których obowiązywał jej zakaz. W zależności od regionu, grupy MLAC pomagały kobietom albo organizując wyjazdy do krajów, w których aborcja była legalna (Holandia, Wielka Brytania), albo umożliwiając im przerwanie ciąży w ich miejscu zamieszkania. Aktywistki MLAC organizowały też kampanie i demonstracje na rzecz prawa do legalnej aborcji. Wraz z wejściem w życie prawa Veil, które w 1975 roku zalegalizowało aborcję we Francji, dzialalność MLAC zaczęła powoli ustawać.
